Til að almenningur njóti sem best

Hvað hafa þessi orð ekki hljómað oft Í fjölmiðlunum og þingsal Alþingis sl. sólarhring frá þingmönnum sem standa að baki ríkisstjórninni, ekki síst ráðherrum hennar. Hér eiga þeir við aukin ríkisútgjöld á komandi ári vegna vænkandi hags ríkisins og hagvaxtar Íslenska hagkerfisins. Fjötíu milljarðar til handa almenningi í allkyns gylliformum, en þar sem hagur þeirra verst settu þrengist enn og matarkarfan hækkar svo um munar. Sá hluti almennings græðir hins vegar, sem kaupir mest. Sjúklingar tapa þó sennilega mest allra í formi skertrar þjónustu og lyfjakostnaður hækkar.

Aðeins um 10% hækkaðra fjárlaga fara til helbrigðismála og þar sem grátið hefur mest sl. ár eða um 4 milljarðar, mest til Landsspítala. Heilsugæslan á höfuðborgarsvæðinu (HH) fær „heilar“ 70 milljónir til aukins rekstrarkostnaðar, og sem ekki einu sinni dugar fyrir auknum vaxtargjöldum og verðtryggingu á skuldahalla fyrri ára. Heilsugæsla sem þegar er kominn að hruni að margra mati og verulega fjármuni vantar til að veita lífsnauðsynlega þjónustu, m.a. læknisþjónustu.

Landlæknisembættið fær álíka hækkun og öll heilsugæslan í grasrótinni samanlagt á höfuðborgarsvæðinu, til framtíðarverkefna og nefndarstarfa í nafni lýðheilsu, auk þess sem tvöfalt hærri upphæð rennur til nýrrar Lýðheilsunefndar forsætisráðherra. Lýðheilsuþörf sem þó þegar æpir á í heilsugæslunni Í DAG og enga rannsókn eða nefnd þarf til að kanna. Flestum skjólstæðingunum þar vantar miklu meiri sálarhjálp og efirfylgd með allskonar líkamlegum einkennum en veitt er í dag vegna takmarkaðs aðgengis og sem allt of oft þurfa þá að kalla eftir neyðarhjálp á vöktum og bráðamóttökum með tilheyrandi lyfja- og rannsóknarkostanði, ef ekki miklu meiru. Heilsunni eða lífinu sjálfu og töluvert hefur verið til umræðu sl. daga af alvarlegra tilefni.